Duizelingwekkend weekje
Dat mag ik wel zeggen. Maandagochtend stond ik ermee op en het duurde tot vanochtend. Steeds terugkerende aanvallen van duizeligheid, opgewekt door een combinatie van hooikoorts en weer wat geprikkelde bijholtes. Het evenwichtsorgaan zit er in de buurt, dus ik ben gewend dat dit af en toe wil optreden.
Maar in de nacht van maandag op dinsdag was het met recht even erg angstig. Ik werd rond half 1 wakker en kon geen positie meer vinden waarin ik niet duizelig was. En niet zo’n beetje ook. Naar beneden gestruind en daar al zittend op de bank werd het weer een beetje rustiger. Misselijk erbij natuurlijk. Alsof je net een half uur in een draaimolen hebt gezeten, zo voelde het. Na pakweg een kwartier weer naar bed gegaan, maar eenmaal in bed begon het meteen weer. Emmer naast het bed neergezet voor het geval de misselijkheid zou uitmonden in braken en toen straf de ogen dicht gedaan. Na een paar minuten was het rustig. En sliep ik nog snel weer in.
Inmiddels het ergste gehad, zo lijkt het. Nog wel ietwat en dat knaagt aan je eigen vertrouwen. Ik durf nu bijvoorbeeld even geen auto te rijden, normaal mijn lievelingsbesteding. Maar goed, nog een paar daagjes (weet ik uit ervaring) en dan merk ik er niks meer van.
Morgen naar moeder, wordt 71! En zaterdagavond een lang verwacht etentje bij vrienden. Het weekend wordt weer TOP!
U al plannen?
